Copyright (C) NRK
-Melody vil gjerne bli her. -Vi hadde ein avtale, Gro.
Eg skal på jobb i morgon, og ho har ein kvardag.
Ho er her saman med oss.
Gro har sett lyset. Vil berre vere saman med Melody og Robert.
Eg har fått tilbod om ei forskarstilling.
-På universitetet i Wageningen. -I Nederland? Ok.
-Berre la meg vere! -Du må dempe deg.
-Du bestemmer ikkje over meg. -Nei, men Villads er der borte.
-Kva er dette? -Ein del av ein installasjon.
Skal de helle noko i drikkevatnet til folk?
Fargen er heilt ufarleg.
De vil bryte dykk inn i ein pumpestasjon? Og treng vakter?
Då må vi jo hjelpe dykk.
-Du kan ikkje slå ned folk! -Malik!
Går det bra?
-Kor mange får det? -Heile området.
Helvete!
-Hjelp! -Kva skjer?
Ikkje rør det! Det kan vere livsfarleg.
"Det raude vatnet er ufarleg. Kommunen vil selje vatnet vårt. Er det farleg?"
Du slo han ikkje ned. Så same kva vakta seier, er det berre indisium.
-Så han kan ikkje bli dømd? -I prinsippet, nei.
-Kva seier du, Malik? -Det er greitt.
Norske tekstar: Inger Sofie Bøe
-Hallo! -Då er dei her.
-Hei, Malik. -Hei.
-Godt å sjå deg. Korleis går det? -Ok.
Godt å ha deg ute att.
-Kva med tiltalen? -Han blir ikkje tiltalt for vald.
Kan ein vere sikker?
Vakta såg ikkje Malik før fleire minutt etter at han blei slått ned.
-Såg han noko meir? -Han gjettar og uttalar seg.
Men han kan ikkje gi noko signalement.
-Flott. -Ja, verkeleg.
Er du svolten? Vi har mat til deg oppe.
Nei takk. Eg er heilt utkøyrd. Har ikkje sove.
Nei, sjølvsagt ikkje. Vi har gjort klar ei seng til deg.
-Du er så god, altså. -Har du fått pakka?
Nei, men eg held på.
-Du skulle reise når Malik var ute. -Det skal eg nok ...
Men?
Eg vil gjerne seie ha det til Melody først.
Gro har endra på planane så mange gonger.
Du kan ikkje vente på henne. Du må komme deg av stad.
-Vakta må ikkje sjå deg. -Eg er på veg.
-Det blir rart utan deg her. -Du angrar?
-Tør ikkje sende meg av stad? -Jau. Det handlar ikkje om det.
-Vi sest jo om eit par veker. -Ja, det blir fint.
Kva er det?
Ser ut som ein av mine. Korleis kom han seg ut? Hjelper du meg?
Gå over på den sida.
Stille! Du skremmer han.
Stå her, så går eg rundt og jagar han opp mot deg.
Vi må få han opp i eit hjørne.
Roleg. Du skremmer han.
Hald det der, så held eg her. Heilt ustyrleg.
Skulle du hente tinga dine på låven?
-No er vi seint ute. -Vi rekk det nok.
Signe? Han har stukke av att.
-Han er ute att. -Kva pokker. Det er ein annan.
Eg må køyre, elles når eg ikkje flyet.
Kan eg få ein av dei andre til å køyre meg?
Ver så god.
Vi sest.
-God tur. -Ha det bra.
Kan du be dei komme og hjelpe meg?
Han sprang ned her.
Det er fire til. Korleis kom dei seg ut?
Vi må komme så nær som mogleg. Emil, stopp, så Lea kan ...
Få dei ned hit.
Det er bra.
-Dei spring inn på jordet. -Stopp litt.
Lea, kan du ta dei framanfrå?
Vi må lage plass så dei kjem seg ut.
-Vil du ha dei her? -Ja ...
-Er du redd dei? -Dei kan jo bite!
Han er ikkje den rette å sende ut.
-Det er tistlar her. -Vi får dei opp til dykk, Lone.
Er du der, Lone? Stopp dei!
-Gi han eplet. -Han vil ikkje ha det.
Dei må ikkje bort til Jensen!
-Har de sett dei? -Hallo!
Kva kan eg gjere for dykk?
Unnskyld, men grisane mine er sleppte lause.
-Det var ikkje bra. -Dei er her!
-Få dei ut før dei et opp alt saman. -Sjølvsagt.
Det er to til der borte.
Vi tek dei først.
Roleg, så dei ikkje blir redde.
-Er du klar? -Har du stengt der?
Takk for hjelpa.
-Det er ikkje straum på. -Det er derfor dei stikk av.
Eg sjekkar boksen.
-Emil? -Ja.
Sjå. Dei har knust han totalt.
Nei, nei, nei!
Kven fanken har gjort det?
Nokon må tru eg var med på det raude vatnet.
-Kvifor skulle dei det? -Folk er ikkje dumme.
Dei veit godt at dei unge har budd her.
Eller så var det vakta. Folk tilgir ikkje så lett.
Vi skal reparere boksen og fjerne det der. Ikkje tenk på det.
-Eg må seie det til Karin. -Ikkje gjer det. Vi fjernar det.
Ho finn det ut. Like godt å få det overstått.
Vi finn noko å vaske det ned med.
Gro? Hei.
Dei sa på kontoret at dei såg deg. Så du er tilbake?
Nei, eg berre kikkar litt.
Vi er berre glade for å ha deg i huset. Hei.
-Godt å sjå deg. -I like måte.
Det var litt av eit verk. Dei er i vinden for tida.
Dei skriv om dei overalt. Det er fantastisk.
Ja, det er bra.
Eg har tenkt litt på om ikkje ...
Vi skulle halde fram samarbeidet med dei. Vi blei ikkje ferdige.
Det er jo opplagt meir der.
Angrar du på at du gav dei sparken?
Det var jo ikkje berre eg som avgjorde det.
-Nei. -Eg har berre tenkt på det.
Eg har ei kjensle av at vi ikkje skal droppe det.
Det ligg eit eller anna der. Viss du kunne gå med inn ...
Dei treng ikkje meg lenger. Eg var borte då dei laga verket.
Men ressursar treng dei vel alltid.
Det hadde vore fint om nokon kunne ordne opp etter dei.
-Dei ligg i dette grenselandet. -Eg trur Frederik hjelper dei.
Og dei har Lone. To juristar er nok betre enn deg og meg.
I dette tilfellet.
Elles er eg blitt kontakta av ArtHouse i Kiel.
Dei vil ha eit møte med deg om ei utstilling.
Eg seier frå når eg vil snakke med nokon.
-Du skulle berre vite det. -Ja.
Kva ...
Det er berre ein idé eg har.
Til noko du vil gjere?
Ok.
Eg vil kanskje at du ser på det, på eit tidspunkt.
Heilt fortruleg. Det er ikkje sikkert det er noko.
-Det vil eg veldig gjerne. -Fint.
Ho roar seg nok ned. Ho må berre summe seg litt.
Det håpar eg.
-Skal eg bli med? -Nei, det går bra.
-Økoterroristar? -Vi får fjerna det, Karin.
-Dei andre hjelper til. -Er alle her?
Ja, eg har talt dei.
-Kven av dei var hos Jensen? -Dei to brune.
Og dei to, trur eg.
-Dei? -Ja.
-Har dei ete noko? -Ete noko?
Ja, av avlinga til Jensen?
Eg veit ikkje. Kanskje litt.
Men i helvete.
Det var verkeleg veldig lite.
-Har du greie på det? -Nja ...
Korleis skal vi kunne jobbe saman? Det er jo heilt sprøtt.
Det var idiotar som gjorde dette.
Dei unge flyttar ut om eit par dagar.
Ok, venner.
-Når var dei her? -Det må ha vore i natt.
-Vil du ikkje heller heim og kvile? -Det går fint.
-Hei. -Hei, Lone.
-Kva er det, Emil? -Ja.
-Går det av? -Kva skjer her?
-Kva gjer du her? -Ekstraordinær generalforsamling.
Nokon vil seie opp kontrakten din i kantina.
-Kvifor det? -Dei er rasande etter det med vatnet.
-Det meiner du ikkje! -Det er vel inga overrasking?
Dei kan vel ikkje seie opp avtalen?
Med fleirtal kan ein det, seier Ole.
-Når er det? -I kveld.
-Det er Jensen. -Det krev minst 50 underskrifter.
Så det er ikkje berre Jensen. Bli med ned og sei unnskyld.
-For noko eg ikkje har gjort? -Du kan iallfall beklage det.
-Kven skal beklage låven? -Det burde du tenkt på før.
Det er den einaste sjansen. Kom ned og ver den Signe dei kjenner.
Få dei til å forstå at du òg tek avstand frå det.
Kom igjen. Vi sest der nede.
Gjer no berre som han seier.
Signe!
"Signe Larsen støttar og husar valde- lege folk som truar tryggleiken vår."
Dei oppfører seg som om dei er trua på livet.
Kva gjer eg?
Fortel dei at du ikkje har budd i huset på lenge.
-Men ho har hatt dei buande. -Ingen er sikta eller dømde.
-Korleis skal Signe kunne dømme dei? -Det gir dei blaffen i.
-Vi må servere det ordentleg. -Det er eit mareritt.
-Skal eg bli med ned? -Ja. Det er ein god idé.
-Takk, men du hjelpte dei jo. -Nei. Eg har budd i huset.
Eg kan stadfeste at du ikkje var innblanda.
-Eg blir med òg. -Ok.
Emil, kom her litt.
Kva er det?
-Når går flyet ditt? -Eg kan ikkje dra no.
Jau, det skal du. Som avtalt.
-Du skal ikkje dra ned åleine. -Eg ordnar det. Det er jobben min.
-Eg har det dårleg med den vakta. -Du kan ikkje gjere noko med det.
Eg veit ikkje når eg ser Melody att, og kva avtalane med Gro er.
Ja. Og slik er det no. Vi snakkar med Gro når alt har roa seg ned.
Eg har snakka med henne. Ho forstår det ikkje.
-Ein slik samtale krev overskot. -Det har eg.
Kanskje ikkje ho. Og du skal ikkje bli attkjend.
-Når flyg du? -Eg søv i København i natt.
Det går nok bra.
God tur.
Hei! Er du alt ferdig med møtet?
Dei er klare til å underskrive kontrakten.
Kva held du på med?
Eg ser berre gjennom noko materiale.
-Det er til deg. -Er det til meg?
Oi. Ein kan sjå gjennom det. Har du laga det sjølv?
-Ja. -Så fint det er.
-Eg er på veg til Grønnegaard. -No?
Ja.
Eg skal sjå etter noko der.
Og Emil saknar Melody.
-Skal eg bli med? -Nei, eg leverer henne berre.
-Kva skulle ho? -Eg veit ikkje.
-Kjem du, Lone? -Ja, eg kjem no.
Eg må ta han. Hei, Solveig.
Roleg, no. Kva eg driv med?
Det kan eg ikkje no. Eg skal på møte i hallen.
Eg vil gjerne snakke med deg, men eg skal hjelpe Signe.
Eg legg på no, Solveig. Eg ringjer deg etterpå.
-Unnskyld. -Alt i orden.
-Kva var det? -Det høyrdest ut som skot.
Det er ingen som skyt no.
-Det er skot! -Det må eg sjekke.
Berre køyr, eg møter dykk der.
Karin! Kva driv du med?
Eg har sleppt dei ut i skogen. Eg skyt dei.
Dei er forgifta. Vi kan ikkje selje dei.
Dei skal iallfall døy lykkelege og ustressa.
Vi veit jo ikkje om alle har ete av avlinga til Jensen.
Og det er problemet. At vi ikkje veit.
Viss vi skal selje ein økologisk gris som ikkje er det, har vi eit problem.
Det er sløseri. Du er irrasjonell! Du skal ikkje skyte grisane.
Tvert imot. Flytt deg.
Farvel, vesle venn.
Nei, for faen!
Vi skal leggje det her. Takk skal du ha.
Hei.
Korleis går det?
Eg snakka med Kim. Han var ute etter å få dykk inn att.
-I Kunsthallen? -De er jo verkeleg i vinden.
Han er heilt fjern.
Korleis har du det?
Fint. Og du?
Fint.
Har du sett Emil?
Nei, det har eg ikkje.
Kan eg få deg til å sjå etter han saman med Melody?
-Det kan du, ja. -Eg må ordne noko.
Skal du ha med veska?
-Vi går og ser på kjøkkenet. -Emil? Kvar er du?
Hei!
-Der er du. -Når kom de? Kvar er Melody?
Ho leitar etter deg saman med Nick.
Har du motorsaga her nede? Kva skal du?
Ut og reise.
-Når? -No.
-Kvar skal du? -Til venner i Portugal.
Eg har ringt deg, men du tek jo ikkje telefonen.
Når kjem du heim?
Seinast om to veker. Då byrjar ho i Bjørnegruppa.
Dei slår saman avdelingane og skal inn i det nye huset.
-Om 14 dagar? -Ja.
Robert har invitert oss med til Tyskland. Dotter hans fyller 15.
-Eg tek med Melody. -Det kan du ikkje.
Ho må vere med frå byrjinga. Dei har planlagt aktivitetar.
Det er første gongen eg er invitert med.
Barna hans har gledd seg til å treffe Melody. Dei har leigd eit sommarhus.
-Ho gler seg, dei skal bli kjende. -Ho kjenner alle saman.
-Vi køyrer henne berre inn seinare. -Det kan ein ikkje "berre".
Viss det er så vanskeleg for deg, så køyrer eg henne inn når eg kjem heim.
Utruleg!
-Det er komne mange? -Ja. Du er eit populært tema.
-Fann du ut kva det var? -Ja, det var ei øving.
Skal vi gå inn? Ikkje ver nervøs.
Ikkje byrje med kantina. Og ikkje nemn aksjonen.
Snakk om at du vaks opp her. Mor, far og vennene dine.
-Hei, mor. -Hei, skatt.
-Går det bra? -Ja.
-Hei, Lise. -Hei.
-Å nei! -Berre ignorer han.
Frederik?
-Solveig, det passar ikkje no. -Vi må snakke saman.
Eg skal hjelpe Signe. Du kan ikkje berre komme brasande.
Skal du stå og forsvare alt det tullet?
Ta vekk den handa.
Kva trur du det gjer med son din når han finn ut at du var med?
-Eg har ikkje vore med. -Du er på den trippen att.
-Vi kan ikkje stå her og snakke. -Trur du ikkje det kjem ut?
-Demp deg, Solveig. Slapp av. -Du bur saman med dei.
-Du får dei ut av fengselet. -Du må dempe deg.
De slår ned folk. Kva er det for noko? De er kriminelle.
Har du ikkje tenkt å ta ansvar?
-Du har ein son. -Ikkje bland Villads inn.
Frederik.
Kjære Frederik ...
Solveig, la vere.
Du trur du kan vere saman med Hannah når du er saman med dei.
Det kan ein ikkje.
Vi får henne aldri tilbake.
Aldri nokon gong.
Dette er ei hasteinnkalla ekstraordinær generalforsamling.
Fordi nokon ønskjer å avbryte samarbeidet med Signe Larsen i kantina.
Velkommen.
Og Signe, du har bedt om ordet først. Ver så god.
Takk, Ole.
Eg vaks jo nærmast opp her nede i hallen.
Med far, som har spelt og trent her i klubben frå før eg blei født.
Og mor, som har gjort frivillig arbeid her så lenge eg kan hugse.
Så hallen er som ein heim for meg.
Derfor er det viktig for meg å halde fram det gode samarbeidet -
- vi har med kantina og hallen om -
- å lage god og sunn mat til alle, billig.
Eg blei òg skremd av det raude vatnet. Vi fekk øydelagd kålen.
-Det var hærverk. -Ja, det var det.
Og den framferda er eg imot.
Kvifor bur dei hos deg, då?
Dei har fått arbeide på garden fordi eg har plass.
-Men dei flyttar ut. -Det er raud måling overalt.
-Kvifor bur dei der framleis? -Dei har ingen stad å vere.
-Badet vårt er totalt øydelagt. -Dotter mi fekk utslett på armane.
Hei, hei!
Viss de vil seie noko, så vent til ordet er fritt.
Vi kan ikkje dømme dei for noko dei ikkje er sikta for.
Verner blei slått ned!
Dei som bur hos meg, er dei mest fredelege menneske.
Frederik, dotter di døydde saman med dei. Ikkje særleg fredeleg.
Kven sa det?
Korleis kan du stå og forsvare dei? Kva slags familie er de?
De veit ingenting om familien vår.
-Kva er det med dykk? -La dei vere, Signe.
-Hannah døydde i ei ulykke. -Stopp.
Ho var modigare og klokare enn nokon av dykk.
Frederik ...
Kva pokker vil de? Hannah kjempa for det ho trudde på.
Det gjer vennene hennar òg. Kva gjer de? Klagar.
Roleg. Eg føreslår at vi stoppar her.
Ja. Signe, vi stoppar her.
Innvendingar mot det? Nei. Då går vi til avstemming.
Drikk litt vatn.
Har du ikkje reist enno?
Eg har verkeleg problem med måten dette skjer på.
Eg veit du vil ha meir struktur og faste rammer.
Det er livet vårt du snakkar om.
Det er så typisk deg.
Alt handlar om deg. Du ser berre deg sjølv.
Kven vil ha desse faste rammene?
Iallfall ikkje Melody. Vi har hatt det fint.
Det er jo flott.
Kan du ikkje gi litt slepp? Verda treng ikkje vere så lita.
Verda mi er kanskje lita. Eg har kjent meg litt åleine.
Du fauk rundt i Kunsthallen, Frederik var i USA. Det var eg som var her.
Eg er lei for det viss du har kjent det slik.
Det var slik det var!
No vil du ha henne, og då tek du henne. Eg blir stengd ute.
Du bryr deg ikkje om det vi har bygd opp.
Kan hende du har rett. Men eg kan ikkje ... Du får gjere det.
Du er søster hennar, du har foreldreretten.
-Slik kan eg ikkje vere forelder. -Kva snakkar du om?
Kanskje det er eg som har problem. Men eg kan ikkje.
Eg kan ikkje gi henne det eg vil. Ikkje vere der slik eg ønskjer.
Ikkje lag drama. Emil ...
-No er du den beste. -Kva meiner du?
Signe hentar henne på måndag.
Treng du barnevakt, så har ho og Lea det fint saman.
Vent no litt.
Emil, stopp!
Eg vil bestille ei drosje til krysset mellom Ågaden og Langkilde. Takk.
-Vi sest om to veker, ikkje sant? -Kanskje.
Kva betyr det?
Eg ringjer deg.
Forslaget er vedtatt med over 2/3 fleirtal -
- for å seie opp avtalen med Signe Larsen.
Eg har ikkje brote kontrakten. Det er tre månaders oppseiing.
Sjølvsagt. Det er tre månaders oppseiing.
Det går nok bra. Berre spel korta dine godt.
Eg er lei for det med Frederik. Men håpar det er ein lærepenge for deg.
For meg?
Ikkje stå og fortel oss om livet når du har dei forbrytarane buande.
Få orden på dyra og deg sjølv, så går det nok bra.
-For du har så god orden? -Eg gjer det eg kan.
Du lovar alt mogleg, men har ikkje pengar!
Har du fortalt folk at du held på å gå konkurs?
Du har ikkje betalt sponsorpengane.
Du heng på tavla fordi styret tykkjer synd i deg.
La oss dra. Kom.
-Kva fanken! -Hei!
-Godt å sjå deg. -Hei, min venn. Lenge sidan sist.
-Korleis har du det? -Fint. Du må helse på kona mi.
-Har du gifta deg? -Ja.
Dette er mi vakre kone, Angie. Min venn Emil, som eg møtte i Brasil.
-Hyggeleg. -I like måte.
-Emil. -Emily.
-Vil du slå deg ned? -Ja visst.
-Er du svolten? -Skrubbsvolten.
-Kva speler de? -Poker. Kan du det?
-Ja. -Flott.
Hallo? Gro? Unnskyld, men ei jente sleppte meg inn.
Endeleg får eg treffe deg. Eg heiter Vikram Bhardwaj.
Eg er ikkje Gro. Ho er søster mi.
Søster di? Eg har skrive mange e-postar til henne, men aldri fått svar.
-Så eg tok sjansen og kom. -Det går bra. Eg heiter Lone.
Eg er advokat og interessert i kunstprosjekta hennar.
Det på Grønland. Og no er det eit raudt.
-Kan eg få snakke med henne? -Bilen står utanfor.
Vi kan sjå om vi finn henne. Bli med meg. Pass hovudet her.
Kanskje vi er heldige. Gro?
Merkeleg. Eg veit ikkje kvar ho er, men vi finn henne nok.
-Skal eg heller komme i morgon? -Nei.
-Er du svolten? -Ja.
Skal sjå om vi finn noko her.
Ja då.
Det må piffast opp litt. Eg tek vinen, vil du ha?
-Var det over streken, med Jensen? -Litt.
Han kan ikkje drive på slik. Han øydelegg forretninga mi.
Signe har problem med ein nabo.
Vi kan ikkje gjere om på det som har skjedd.
-Ein kan ikkje endre fortida. -Nei.
-Skal eg komme tilbake i morgon? -Nei, det går fint.
-Kvar er Frederik? -Han er hos venner.
Pitu er ein av kunstnarane. Han jobba med Grønland-prosjektet.
Det raude vatnet òg. Pitu, dette er Vikram.
-Han vil gjerne snakke med deg. -Hei. Vikram.
Hei, Robert.
-Emil har reist. -Gro, kom her.
Sist han drog på den måten, blei han borte i fire år.
Nei, eg er berre her.
Eg ringjer i morgon.
-Kva lagar du? -Eit fuglebad til fuglane.
-Gjer du det saman med Emil? -Ja.
-Så kjem fuglane og drikk vatnet? -Ja.
Så kjem fuglane og snakkar med Thomas.
Græt du, Gro?
Ja, litt. Lite grann.
Eg saknar berre far. Veit du kven det er?
Nei.
Det er far din òg. Han som budde her.
Er det Emil?
God natt.
-Er du med i ei uavhengig gruppe? -Ja. Vi har kontor i Brussel.
Kvifor er du interessert i Grønland?
Vi samlar materiale om gruveselskapet Argus.
-Men det er ikkje offisielt. Enno. -Det er spennande.
Takk for maten, Lone.
Kan du ikkje vise han ned på eit rom?
-Kvar? -Det er då massevis av rom.
Det er ingen grunn til å leite etter eit hotell no.
-Ikkje sant, Signe? -Nei, det er greitt.
-Pitu kan vise deg eit rom. -Ok.
-Tusen takk. -Berre hyggeleg.
-Skal vi sjå på rekneskapen? -Nei! Eg gløymde å gi han handkle.
Det må eg gjere. Ein fin fyr, ikkje sant?
Du kan ikkje berre gå og skyte grisane våre.
-Det var ikkje anna å gjere. -Det var då mykje anna å gjere.
-Du er akkurat som alle andre. -Og korleis vil du ein skal vere?
Skal ein vere akkurat slik som deg?
Eg stolte på deg. For ein idiot eg var.
Aksel seier du har ei dotter.
Er det derfor du ikkje ser henne? Fordi ho ikkje vil vere som deg?
Du skal aldri snakke om dotter mi. Aldri.
Eg snakkar om kva eg vil.
Eg har mine eigne meiningar, mitt eige liv.
Og eg et kva pokker eg vil. Og har buande kven eg vil.
God morgon.
Takk.
-Kvar er Villads? -Han er på stemne.
-Kvar? -Jylland.
Det visste eg ikkje.
Eg lagar frukost.
-Det er ikkje så kaldt. -Det er det.
-Det er iskaldt. -Det er fint.
-Kvar skal du, eigentleg? -Portugal.
Eg treng å komme meg vekk.
-Ein lengre tur? -Kanskje.
-Det er så godt å sjå deg. -I like måte.
Eg tek meg ein kaffi.
Emil? Unnskyld.
Kan du ikkje komme heim?
Du har rett. Det er du som er best for Melody.
Eg vil ikkje miste deg igjen.
-Blir du med uti? -Nei, det er for kaldt.
Nei, det er ikkje det.
Kom igjen, Emil!
Det er kaldt!
Du hadde rett. Det er iskaldt.